Kwartaaltje

Maikel Timmermans reed vroeger vaak met zijn familie mee tijdens vakanties op de vrachtwagen en stond regelmatig langs de weg met een wegwerpcamera als truckspotter. Met die passie begon hij als kind in de loods bij Buchner Transport en groeide hij uiteindelijk door tot internationaal chauffeur. Toch wilde hij meer van de wereld zien.

Je kunt je allereerste rit bij Buchner Transport nog goed herinneren.

”Mijn eerste rit bij Buchner Transport ging naar Zoo Leipzig. Wij leverden daar planten voor een subtropische vlindertuin die werd aangelegd. Terwijl we aan het lossen waren, zagen we aan de andere kant van de muur de olifanten lopen. Dat zijn van die momenten die als eerste bij je opkomen als je terugdenkt aan je werk. Erg bijzonder.”

Je geeft aan dat je negen jaar op betaalde vakantie bent geweest.

”Na een periode van negen jaar weggeweest belde ik Han Goesten op. Han was ontzettend blij toen ik hem belde met de vraag of ik weer in dezelfde koppelgroep kon komen. In die negen jaar reed ik containerwerk naar diverse landen in Europa. Mooi werk, maar wel een stuk onpersoonlijker.

Wat ik prettig vind aan het koppelwerk in Zwitserland voor Buchner Transport, is dat ik van zaterdag tot dinsdag weekend heb. Daardoor kan ik mijn eigen planning maken. Iedere maandag train ik Muay Thai en kickboksen. In de week dat ik koppelwerk doe, probeer ik ’s avonds ook nog een bokszaktraining mee te pakken. Zo kun je het werk goed combineren met andere dingen die je belangrijk vindt.”

Vervolgens kwam je terug bij Buchner Transport. Is er in de tussentijd veel veranderd?

”Of er veel veranderd is bij Buchner Transport? Eigenlijk niet. Zelfs de kantine was nog precies hetzelfde als negen jaar geleden. Het leek net alsof de tijd had stilgestaan en ik nooit was weggeweest. Dat is toch heel positief, dat ik na jaren een wereldreis te hebben gemaakt terugkom op een plek waar het nog steeds is zoals je het achterliet. Dat wekt prachtige herinneringen op met oude collega’s. Inmiddels is er natuurlijk wel flink verbouwd. Het kantoor in Almkerk heeft een mooie opknapbeurt gekregen en ook de kantine ziet er weer fris uit.”

En dan krijg je opeens een speciale rit naar een eiland?

”Normaal rijden we bij Buchner Transport vaste routes in de week dat we in Zwitserland zijn. Dit keer mocht ik naar Isole di Brissago, een klein eiland in het Zwitserse deel van het Lago Maggiore. Op het eiland zelf kun je niet komen met een vrachtwagen.

Vooraf had ik contact met de klant om af te stemmen waar ik precies mocht lossen. Dat bleek bij een beachclub in Ronco sopra Ascona te zijn, vlak bij de Italiaanse grens.

Onderweg waren het prachtige wegen, totdat ik een tunnel tegenkwam. Vanaf dat moment werd het steeds smaller. Rechts van mij zat een rotswand met uitstekende delen en links een vangrail. Er reed veel verkeer en je had iedere centimeter ruimte nodig. Dan denk je alles gehad te hebben, kom je ook nog een stadsbus tegen op zo’n smal stuk weg. Het was echt millimeterwerk. Je moet dan rustig blijven en stap voor stap verder rijden. Uiteindelijk is alles goedgekomen en kon ik de drie pallets met bloempotten netjes afleveren. Helaas mocht ik niet mee met het bootje om de handtekening voor de CMR-vrachtbrief op het eiland op te halen.”

Bij deze klant mocht je niet het eiland op. Hoe is dat bij andere klanten van Buchner Transport?

”Je wordt eigenlijk overal met open armen ontvangen. Het werk blijft afwisselend. Je bent fysiek bezig, je stapelt karren op en het blijft iedere keer weer een kick om op tijd je trailer leeg te hebben voordat je weer gaat koppelen aan de Zwitserse grens. Daar staat de volgende vracht alweer klaar.”

Heb je vaker gelost op plaatsen die je zijn bijgebleven?

”In DierenPark Amersfoort heb ik bomen en planten gelost voor DinoAdventures, een themagebied met dinosaurussen. Daarnaast kom ik regelmatig bij subtropische zwembaden en zwemparadijzen om bijvoorbeeld palmbomen af te leveren.”

Kun je naast uitstekend manoeuvreren ook een woordje Duits?

”Tijdens mijn chauffeursopleiding heb ik nooit Duits gehad. Maar inmiddels verstaan ze mij en versta ik hen. Dat is uiteindelijk het belangrijkste.”

Waar moet een goede chauffeur volgens jou aan voldoen?

”Iedere chauffeur is anders. Het belangrijkste vind ik dat het werk netjes gebeurt. Zorg dat het fust goed wordt opgestapeld en dat de trailer schoon wordt achtergelaten. Dan weet je dat collega’s en klanten op je kunnen rekenen.”

Met Buchner Transport:
België, Duitsland, Frankrijk, Liechtenstein, Luxemburg, Oostenrijk, Slowakije en Zwitserland.

In de negen tussenliggende jaren:
Bosnië, Bulgarije, Denemarken (en Bornholm), Engeland, Finland, Griekenland, Hongarije, Ierland, Italië, Kroatië, Noorwegen, Polen, Portugal, Roemenië, Schotland, Slovenië, Spanje, Tsjechië, Wales en Zweden.

Als zoon van een internationaal chauffeur (Koninklijke Exporthandel Jac. van Namen en Zonen, Agrotrans en Buchner Transport B.V.) lag mijn toekomst al vroeg vast: ik wilde ook chauffeur worden. En zo geschiedde. Na vele vakanties en vrije dagen mee te zijn geweest, en vervolgens alle rijbewijzen gehaald te hebben, was het zover. Arie Buchner had al een aantal maal navraag gedaan bij m’n vader of ik al de baan op kon.

In eerste instantie veel dubbel bemand gereden in de groenten bij Agrotrans voor Van Namen. Later overgeheveld naar het planten rijden. Omringd door veel ervaren chauffeurs leer je in korte tijd de kneepjes van het vak. Mooie reizen naar Noord-, Midden- en Zuid-Italië waren geen uitzondering.

Na een aantal jaren te hebben gereden, heb ik elders een baan op de planning aangenomen en dit volgehouden tot het weer begon te kriebelen. En ja: waar ga je dan als eerste solliciteren? Daar waar je het goed hebt gehad.

Zit inmiddels alweer zes jaar met plezier op de auto, op een combi. Combiwerk is bij Buchner Transport B.V. zeer divers, en daar houd ik van. Afwisseling zoals een ritje Berlijn, ritje Ruhrgebied, ritje Zuid-Duitsland, ritje Hamburg, ritje Zwitserland of een paar dagen bij Kivits Drunen aan de gang. En natuurlijk in oktober en november de grafstukjes en de adventstukjes voor een grote Duitse klant, wat ook echt leuk werk is.

Ook ik ben van mening dat voor een chauffeur drie zaken belangrijk zijn: materiaal, werk en financiën. Eenieder bepaalt natuurlijk zelf de volgorde, maar bij Buchner Transport B.V. zijn alle drie de punten dik voor elkaar. Goed materiaal, mooi werk en een goed salaris, wat altijd keurig op tijd is!

Verder zijn we een relatief klein bedrijf. Daardoor kent iedereen elkaar, zijn de lijnen kort en heerst er een “no-nonsense” mentaliteit.

Alles bij elkaar opgeteld: reden genoeg voor een lang dienstverband.

Wie bij Buchner Transport de loods binnenloopt, heeft grote kans Eva Hoevenaren tegen het lijf te lopen. Ze werkt deels op kantoor, deels in de loods en stuurt vanuit die dubbele rol dagelijks het team aan dat voor Handelsonderneming Altena duizenden planten klaarmaakt voor transport naar onder andere Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland. Eva: “Elke dag is anders, maar we maken het altijd samen af.”

Van bijbaan naar vaste waarde
Eva begon ooit met een tijdelijk baantje via vrienden. “Ik wist niet precies wat ik wilde, dus ik ben gewoon begonnen.” Inmiddels is ze een vaste kracht en verantwoordelijk voor alle handlingactiviteiten rondom Altena. “Zij hebben een webshop met planten. Alles komt hier binnen, wij sorteren het, zetten het op karren en zorgen dat het klaarstaat voor transport. Dat doen we met een vast team.” Het teamgevoel is belangrijk voor haar. “We beginnen samen, we eindigen samen. Er zijn dagen dat het pittig is, vooral in het hoogseizoen, maar we slepen elkaar erdoor. Iedereen weet: het komt goed. En dat geeft rust.”

Geen grote titel, wel grote inzet
Hoewel Eva verantwoordelijk is voor de operatie rondom de klant, noemt ze zichzelf geen ‘echte’ manager. “Ik ben er gewoon ingerold. Ik leer nog elke dag bij. Gelukkig heb ik collega’s met wie ik al lang werk, dus als ik twijfel, vraag ik het gewoon.”
En over haar functietitel? “Laten we zeggen: ik ben geen manager, ik ben gewoon iemand die zorgt dat alles op z’n pootjes terechtkomt, net als de planten.”

Op kantoor en in de loods, met plezier
Wat Eva’s werk bijzonder maakt, is dat ze ook deels op kantoor werkt. “Maandag zit ik boven, dan doe ik administratie, verwerk ik uren, regel ik werkkleding en help ik bij personeelsuitjes of kerstpakketten.” Van dinsdag tot en met donderdag is ze in de loods, op vrijdag pakt ze de extra klussen op. “Het is afwisselend en ik zie daardoor het hele proces. Dat maakt het werk leuk en logisch.”

Door die dubbele functie merkt Eva dat ze makkelijk kan schakelen tussen afdelingen. “Je ziet waar collega’s tegenaan lopen. Je snapt wat er gebeurt aan de voorkant en aan de achterkant van het proces. Dat helpt enorm in de samenwerking.”

Plezier zit in de mensen
Wat Buchner voor Eva bijzonder maakt, is de sfeer. “Het is echt nog een familiebedrijf. Klein, hecht en met veel plezier op de werkvloer. Mensen komen met een glimlach binnen, chauffeurs zwaaien als ze langslopen en als iemand afscheid neemt, gaan we met z’n allen uit eten.”

Ook het contact met Handelsonderneming Altena is persoonlijk. “Ze komen elk jaar met een frietkar langs en je kunt ze altijd bellen. Het zijn korte lijntjes, dat werkt fijn.”

Rustig groeien, steeds verbeteren
Heeft Eva ambities? “Zeker. Ik wil blijven verbeteren. Niet per se in taken, maar wel in hoe we samenwerken. Als de communicatie goed loopt, dan kun je processen ook makkelijker verbeteren.” Stilzitten is er dus niet bij, en sleur kent ze niet. “Elke dag is anders. Er is altijd wel weer iets te puzzelen.”

Dat laatste geldt eigenlijk voor heel Buchner: mensen met een nuchtere mentaliteit, een warm hart en het vermogen om, dag in dag uit, dingen voor elkaar te krijgen. Samen.

Al van kleins af aan wist ik dat ik chauffeur wilde worden. Vanaf het moment dat ik net 15 jaar was, ben ik bij Buchner Transport begonnen in de wasstraat. Na het behalen van mijn vmbo-diploma kreeg ik bij Buchner Transport de kans om mijn opleiding via STL daar te volgen. Met veel plezier heb ik mijn opleiding doorlopen en veel kennis opgedaan van het logistieke proces. Na het behalen van mijn opleiding ben ik mijn rijbewijs gaan halen en mocht ik op mijn 18e verjaardag afrijden voor mijn C-rijbewijs. Niet veel later volgde mijn CE-rijbewijs en kon ik meteen starten op de vrachtwagen.

Omdat ik tijdens mijn opleiding al vaak de kans had gekregen om mee naar Zwitserland te gaan, reed ik al snel zelf rond in Zwitserland. Al vrij snel kreeg ik mijn eigen vaste trekker, waarmee ik nu al ruim vier jaar met veel plezier mijn vaste werkzaamheden uitvoer. Twee weken pendel ik tussen Almkerk en de Zwitserse grens en de derde week ben ik de hele week in Zwitserland. Wanneer ik in Zwitserland ben, los ik elke dag tussen de acht en twaalf klanten. Door dit vaste werkschema weet ik op voorhand altijd waar ik aan toe ben. Het leuke aan werken bij Buchner Transport is de onderlinge sfeer met collega’s en vooral de leuke contacten met klanten. Door de jarenlange ervaring ken ik veel klanten inmiddels persoonlijk.